De Philippine is een Mosselaak, een Lemsteraak speciaal gebouwd om mosselbroed van de Waddenzee naar Zeeland te vervoeren. Zij was de eerste week van september dan ook duidelijk in haar element op de Waddenzee als robuuste, zeilende gezellige herberg voor zeven onderzoekers van het Mosselbank herstelproject Mosselwad (www.mosselwad.nl).
Sinds 1990 zijn de droogvallende mosselbanken in de Westelijke Waddenzee bijna verdwenen. De vereniging Kust & Zee onderzoekt met een paar gerenommeerde onderzoekinstituten voor de overheid welke factoren de overleving van mosselbanken in de Waddenzee bepalen. Zo zijn er zeesterren, vogels en krabben die graag mosselen eten. En welke invloed hebben de stormen die door de klimaatverandering mogelijk vaker en heftiger voorkomen? Samen met het onderzoekschip Navicula ging de Philippine mosselen meten om hier achter te komen.
Vrijdagavond vertrokken we in windstilte naar Enkhuizen, rustig tuffend namen we de tijd de boodschappen op te ruimen, boordlichten op te hangen en een lekker hapje te maken.
De volgende ochtend vertrokken we met het eerste licht richting Kornwerderzand over een IJsselmeer in dauw, waar het grijze groene water op een twijfelachtige horizon versmolt met een grijsblauwe lucht. Je kon je net zo goed op het midden van een oceaan wanen en het kompas was nodig om rechtdoor te varen. Na een kort stukje zeilen op het zoute water van de Boontjes doken we bij de Tjerk Hiddesluis de Friese weilanden in. In de buurt van Bartlehiem legden we ´s avonds aan bij waarschijnlijk het enige restaurant wat op de waterkaart van Friesland staat. Hoe de uitbater dat voor elkaar heeft gekregen is ons nog steeds een raadsel.
De volgende dag gingen we in Lauwersoog door de sluis, waar we de rest van onze bemanning oppikten voor een kort stukje zeilen buitengaats ter oefening ende vermaak. Die avond kwamen onze gasten aan boord midden in een enorme onweersbui als voorbode van de dagen die zouden komen…..
Dinsdagochtend stond er een keiharde wind met waarschuwingen tot windkracht 9. We zouden de mosselbank op het Brakzand gaan bezoeken, maar helaas. Eenmaal buiten gekeken, keerde we snel weer om naar de haven, om lekker achter de warme chocolademelk de duiken. Woensdagochtend besloten we tijdens het palaver wederom om niet uit varen. De Navicula voer wel uit. De onderzoekers konden uiteindelijk maar beperkt werk verrichten omdat de storm zorgde voor bijna een meter verhoging, zodat de Mosselbanken nauwelijks droogvielen.
Vandaar dat er de tijd was om belangrijke dingen tot op de bodem uit zoeken. Zoals welk vuil plot er schuilgaat achter het idee om kinderen te leren dat de mosselmannen uit Scheveningen kwamen . Of hoe het komt dat er een beeld van Berend-Botje in Zuidlaren staat terwijl de verstandige man daar nooit geweest is en een eervolle beeltenis in Amerika veel meer aan de orde zou zijn. Na lang doorvragen bleek ook inderdaad dat als Frankrijk geen kitscherige vuurtoren, die oorspronkelijk bedoeld was voor de ingang van het Suez-kanaal, had overgehad, Nederland waarschijnlijk een beeld van Berend-Botje aan New-York had gegeven.
Na twee stormachtige dagen op het Brakzand vertrok de Navicula op een zonovergoten woensdagmiddag richting het Oostelijke Wad voor meer mosselonderzoek en spoedden wij ons naar Muiden om tijdig terug te zijn voor de bewoners van ons 2e thuis.
Het komt erop neer dat we een veilig en vrolijk thuis hebben kunnen bieden aan de wetenschappers die onze mossels zullen gaan redden. Heel veel dank daarvoor aan het jeugdzeilen en de KNZ&RV
